zaterdag, september 15, 2012

Dolhuis bundelpresentatie & blurbs



U bent van harte welkom!



Over Dolhuis

Engagement als noodzaak - Een dichter in debat

In deze derde bundel van Lucas Hirsch (Uitgeverij De Arbeiderspers) belanden we met de poten in de Hollandse klei. Dolhuis handelt over een land en een geestelijk klimaat in crisis. Een bundel als een vuistslag, maar dan met een fluwelen handschoen. De gedichten zijn beurtelings grof, teder, hard, sensueel, genuanceerd, lomp, geëngageerd en nog veel meer. Het taalgebruik is on-poëtisch, niet lyrisch, eerder grof en apolitiek.

Waar Hirsch’ tweede bundel Tastzin handelde over een persoonlijke en innerlijke identiteitscrisis, handelt Dolhuis over een identiteitscrisis van de mens in zijn omgeving. De bundel is als een spiegel van de huidige maatschappij. De nieuwe bundel gaat over u en mij, over Nederland in crisis, over Henk en Ingrid, over de verhuftering van de maatschappij, de versplintering van de politiek, nieuwe idealen in oude jasjes, oude idealen in nieuwe jasjes, over de rol van kunst en de literatuur in deze maatschappij, de rol van de dichter in de maatschappij en over de waan van de dag waar we allemaal in verstrikt zijn geraakt, geen antwoord op hebben en in dreigen te verdrinken.

Nederland staat op een keerpunt in de geschiedenis en de vraag is of we ons op een hellend vlak bevinden of in een opwaartse beweging voorwaarts gaan. De dichter stelt zijn omgeving en zichzelf ter discussie in deze bundel en neemt geen blad voor de mond. In het huidige literaire en poëtische klimaat is engagement in de poëzie een vies woord, maar volgens de dichter nu juist meer dan noodzakelijk.

Blurbs

Soms verdient de wereld een genadeloze doorlichting. Als een dichter daartoe besluit, moet hij ook genadeloos voor zichzelf durven zijn. Lucas Hirsch durft dat in 'Dolhuis'. Levert die durf ook genadeloze poëzie op? Op het eerste oog wel. Maar met genadeloosheid alléén neemt Hirsch geen genoegen. Uiteindelijk voert Hirsch een guerrilla ten faveure van het schone, het ware en het goede.

Joost Zwagerman dichter, essayist en romancier

Lucas Hirsch is een modern lyricus die in gedichten op het scherpst van de snede de tijd aanklaagt waarin wij leven. Bankiersbonussen, het procedé van porno, Boer zoekt vrouw, waterboarding, geen onderwerp lijkt onbespreekbaar en zichzelf spaart de dichter ook allerminst. Je kunt zijn poëzie liefhebben of haten, maar wegleggen gaat niet, want ook dan blijven de woorden in je hoofd doordreunen. Zijn poëzie in een hokje plaatsen gaat ook niet: ze lijkt in de goede zin van het woord nergens op. Misschien is dit poëzie die Nederland nodig heeft, al is de slagkracht van de dichtkunst doorgaans zo beperkt dat je blij mag zijn als mensen hun schouders ophalen na de lectuur. Bovenal is Lucas Hirsch een dappere dichter, die zijn stem verheft zonder zich te bekommeren om standing of reputatie. Love it or leave it, lijkt hij in deze derde, meest uitgesproken, borstjevooruitbundel te zeggen. And I love it.

Erik Jan Harmens, dichter, recensent & romancier

Tegenwoordig mag in de poëzie alles, waarbij er vergeten lijkt dat maar weinig wérkt. Voor iedereen die allergisch raakte voor de hedendaagse laissez-faire in de letteren is Dolhuis de remedie. Deze bundel kneust de slapen en zet de wervelkolom opnieuw recht. De Nederlandse poëzie heeft een eindelijk chiropractor gekregen en zijn naam is Lucas Hirsch.

Ellen Deckwitz, dichter

Lucas Hirsch is niet bang om met mooie woorden vuile handen te maken. ‘Dolhuis’ blinkt uit in de combinatie van compromisloos engagement en hartverscheurend zelfonderzoek - woedend, teder en waarachtig, geschreven door een hedendaagse romanticus op een razende waarheidsqueeste.

Xander Karskens, conservator De Hallen Haarlem